2025 was een jaar van vele ontdekkingen, een jaar waarin ik besloot wat meer voor mezelf te kiezen en minder van anderen aan te trekken. Maar ook een jaar waarin ik werd geconfronteerd met mijn eigen beperkingen, met een mentale neerwaartse spiraal en een beperkte energievoorraad.
Het is ook het jaar waarin ik besloot meer van de wereld te zien, te ontdekken en ervaringen te verzamelen die me nog jaren zullen bijblijven. Elke trip had zijn eigen verhaal, zijn eigen energie en zijn eigen lessen. Ga met me mee op mijn reizen die ik afgelopen jaar heb gemaakt.
Dubai – Crossfitreis
Al jaren liep ik met het idee rond om een keer op CrossFit-reis te gaan. Als gepassioneerd Crossfitter zag ik het al helemaal voor me; dagelijkse work-outs en tussendoor genieten van de zon. Via Instagram werd ik geattendeerd op precies zo’n reis. Na een dubbele controle of dat de reis voor alle niveau’s is meldde ik me vol zelfvertrouwen aan.
De geplande groepstraining in Nederland, om elkaar beter te leren kennen, werd een lesje nederigheid. De andere meiden vlogen door de workout zonder ook maar een zweetdruppel te laten, terwijl ik al hijgend en puffend op de grond lag bij te komen van de zoveelste ronde die ik niet kon volhouden. Dit beloofde niet veel goeds..
Vijf maanden later reisden we af naar Dubai. Dubai is indrukwekkend, groots en warm, maar eerlijk is eerlijk: ook wat onpersoonlijk en protserig. Alles is er over de top en draait om uiterlijk vertoon. Indrukwekkend om een keer te zien, maar het pakte me niet echt.
Het programma was vol. We trainden twee keer per dag en in de tussentijd bezochten we plekken als Abu Dhabi, verschillende malls en The Frame. ’s Avonds gingen de jonkies uit de groep nog op stap maar ik genoot van mijn hotelkamer, die ongeveer net zo groot was als mijn hele woning.
Wat me meer raakte, was het trainen zelf. In mijn eigen box denk ik vaak dat ik best lekker bezig ben: ik kan redelijk wat liften en mijn squats zijn meer dan prima. Het was best confronterend om te zien dat er dames rondliepen die stukken sterker zijn dan ik, en daarbij ook nog eens een veel betere conditie hebben. Het ging enorm in mijn hoofd zitten dat ik ‘niet goed genoeg was’ ondanks dat iedereen heel positief reageerde op wat ik deed en liffte.
Terugkijkend op deze reis ben ik blij dat ik gegaan ben. Ik heb Dubai gezien, de hitte ervaren en veel opgestoken van de Crossfit lessen. Naar Dubai zal ik niet snel terugkeren maar de ervaring zal ik niet vergeten.
Italië: Op een Vespa langs de Amalfi Kust
De Amalfi kust stond al zó lang op mijn lijstje. Samen met vrienden reed ik op een Vespa langs kliffen, citroenboomgaarden en die iconische blauwe zee. Het was precies zoals ik had gehoopt: chaotisch Italiaans verkeer, adembenemende uitzichten, heerlijke pasta’s en wijnen.
We reden van dorp naar dorp, zoals Positano en Amalfi. Het grote voordeel van de Vespa bleek vooral dat je hem overal, maar wel in de daarvoor bestemde vakken, kunt parkeren. Terwijl mensen in dure huurauto’s wanhopig rondjes reden op zoek naar een plekje dat niet bestaat, zetten wij onze scooters gewoon ergens op de stoep voor een lunch.
De regio staat bekend om de uitzichten, en toegegeven, die zie je vanaf een scooter prima. Vooral als je even niet bezig bent met het ontwijken van bussen die op de smalle wegen ongeveer de helft van jouw weghelft opeisen. Het Italiaanse verkeer is een bijzondere vorm van samenwerking waarbij verkeersregels meer als vrijblijvende suggesties worden gezien. Maar goed, na een dag wen je eraan dat je leven in handen ligt van de oplettendheid van een taxichauffeur.
We aten limoncello-ijs in kleine steegjes, dronken cappuccino’s met uitzicht op Positano en genoten van die typische Italiaanse mix van chaos en schoonheid. Het was vrijheid op twee wielen en ik kan iedereen deze reis van harte aanbevelen.
Wil je ook op een Vespa door Italië? We boekten deze reis bij The Vespa Trip.
Italië: Umbrië
L’Italia ha il mio cuore (Italie heeft mijn hart). Blijkbaar heb ik een selectief geheugen, want amper een paar maanden na mijn Vespa-avontuur stond ik alweer op Italiaanse bodem. De mensen zijn er aardig en de koolhydraten smaken er goed, dus dat was reden genoeg om met mijn nieuwe liefde te togen naar een idylische B&B in Umbrië.
Het was er heerlijk vertoeven met iedere dag een ontbijtje met vers brood, eitjes en lokale lekkernijen. De omgeving was prachtig en de rust was overweldigend. Het lag letterlijk in the middle of nowhere. Dat klinkt romantisch in een brochure, maar als je er tien dagen zit, begin je de bewoonde wereld toch enigszins te missen.
Nu noemen mijn vriend en ik onszelf graag ‘actief’. Een middagje verplicht ontspannen aan het zwembad lukt ons nog wel, maar na een paar dagen naar de heuvels staren heb je het wel gezien. Er was in de wijde omtrek bar weinig te beleven. De B&B zelf viel weinig te verwijten; de gastheren waren vriendelijk, het uitzicht was groen en het zwembad was nat. Alles klopte, behalve dat wij blijkbaar niet gemaakt zijn voor zoveel verplichte rust.
Zakynthos
Een van de waardevolle reizen van dit jaar was de vakantie naar Zakynthos met mijn moeder. Het plan was simpel: even weg zonder agenda, gewoon samen. Het klinkt als het script van een sentimentele tv-film, maar we kunnen het gelukkig goed met elkaar vinden. Of we nu aan het strand lagen of gewoon even stil waren (wat vaak meer zegt over de vermoeidheid dan over de diepzinnigheid van het moment ) ik heb die momenten wel gewaardeerd.
Over Zakynthos zelf kan ik kort zijn: het eiland heeft een bijzondere interpretatie van ‘sfeer’. Als je hobby bestaat uit hutjemutje op een boot zitten met tweehonderd andere toeristen om naar een rots te staren, is dit jouw plek. Ik sla die ervaring liever over. Ook het nachtleven, dat gedomineerd wordt door Engelse toeristen die hun limiet al voor het avondeten hebben bereikt, hebben we vakkundig ontweken.
Wij zochten onze toevlucht in Zakynthos-stad. Dat bleek een goede zet. Het is er best gezellig en je vindt er genoeg restaurants. We hebben ons daar volledig ondergedompeld in de lokale, culinaire hoogstandjes (lees: pita gyros).
Om toch nog iets van het eiland te zien, hebben we een auto gehuurd. Het ‘verkennen van het eiland’ komt er in de praktijk op neer dat je over smalle wegen rijdt, hopend dat je huurauto heel blijft, terwijl je geniet van het uitzicht op olijfbomen en nog meer olijfbomen. Al met al een geslaagde trip, vooral vanwege het gezelschap, want voor de bruisende eilandcultuur hoef je het niet direct te doen.
Londen
Alsof ik dit jaar nog niet genoeg weg was geweest, besloot ik het jaar af te ronden met een citytrip naar Londen samen met vriendin N. We kozen voor de trein, wat een heerlijke manier is om in de vakantiestemming te komen.
We hebben drie dagen lang de stad doorkruist. Uiteraard moest er ook gewinkeld worden, want de Britse economie draait niet vanzelf. We lieten ons gaan bij Victoria Beckham – want waarom zou je sparen voor later als je ook prachtige make-up kunt kopen? N. deed er nog een schepje bovenop en schafte een paar Chanel-oorbellen aan bij Selfridges. De meid weet waar haar prioriteiten liggen.
Het was de cliché ‘girlstrip’ in volle glorie: mode, diepe gesprekken en hier en daar een geluksmoment.. We hebben ons vermaakt, al heeft mijn banksaldo waarschijnlijk iets meer tijd nodig om te herstellen dan ikzelf..
2025 was het jaar van voelen, leren en genieten. Ook 2026 beloofd een mooi jaar te worden zo staat er al een weekend naar Barcelona gepland met mijn vader, ga ik een week naar Ijsland met de liefde en stap ik mogelijk ook weer op een Vespa. Ik kan niet wachten!
Wat zijn jouw (reis)plannen voor 2026? Ik ben benieuwd!
-x- Irene
